Τετάρτη, 25 Νοεμβρίου 2009

Ο Ονειρολόγος


Εδώ και ένα χρόνο βλέπω εφιάλτες

Βλέπω τρομακτικούς σαν αυτόν που το διονυσάκι σκότωσε έναν τύπο και του έλιωσε το πρόσωπο και μετά εγώ προσπαθούσα να το φυγαδεύσω και το διονυσάκι δε συνεργαζόταν κι έλεγε "σιγά μωρέ του χρόνου" και τσακωθήκαμε

Και βλέπω και άλλους που κανείς δε σκοτώνει κανέναν αλλά η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και βαριά και είναι ένα πλάτωμα σε ένα βουνό με λευκή άμμο σα σκόνη παντού ακόμα και πάνω από τη θάλασσα και όλοι είναι βουβοί και ανέκφραστοι και κινείται μόνο η σκόνη

Και αφού τα δω όλα αυτά ξυπνάω σαν από ύπνο εκατών χρόνων μοναξιάς και σκοταδιού

Γι αυτό αποφάσισα οτι χρειάζομαι κάποιον ειδικό

Ο ψυχολόγος θα μου πει για το υποσυνείδητο αλλά αυτά τα ξέρω, ο νευρολόγος θα που πει για το στρες αλλά αυτό είναι κάτι γνωστό, ο καρδιολόγος δεν θα έχει δουλειά με μένα, κι έτσι θα απευθυνθώ σε έναν ονειρολόγο

Ο ονειρολόγος θα έχει το ιατρείο του σε ένα μικρό δωματιάκι γεμάτο χρωματιστά μαλακά μαξιλάρια και κόκκινα μπαλόνια

Οι τοίχοι του θα είναι λευκοί το πάτωμα ξύλινο και θα υπάρχει μόνο μια ζωγραφιά που θα δείχνει ένα σπίτι σε ένα λιβάδι ζωγραφισμένο με κηρομπογιές σε χαρτί με γραμμές

Στη γωνία θα υπάρχει ένας νάνος με κόκκινο σκούφο που θα παίζει με δυο βαμβακένιες μπαγκέτες σε ένα μικρό μεταλλόφωνο

Ο ονειρολόγος θα κάθεται σε ένα μωβ πουφ στη μέση του δωματίου και θα έχει μπροστά του μία μεγάλη πορτοκαλί κούπα και 2 ματσάκια πλαστελίνη το ένα γκρι και το άλλο χρωματιστό

Στο δωμάτιο δε θα υπάρχει πουθενά οθόνη υπολογιστή και από το παράθυρο θα φαίνεται ένα λευκό σεντόνι που θα κυματίζει πιασμένο από 2 μανταλάκια σε ένα λεπτό σκοινί και από πίσω ουρανός και συννεφάκια άσπρα που θα φτιάχνουν ψαράκια και λουλούδια και το μόνο που θα ακούγεται θα είναι ησυχία

Και ο ονειρολόγος μιλώντας ήσυχα θα μου δώσει τη γκρι πλαστελίνη και θα μου ζητήσει να του φτιάξω με αυτήν τους εφιάλτες μου

Κι εγώ θα πλάσω όλα μου τα κακά όνειρα και θα του τα αφήσω στην παλάμη

Και αυτός αφού πιει μια μεγάλη γουλιά από την πορτοκαλί του κούπα θα μελετήσει προσεκτικά τα σχέδια μου και θα κατεβάσει τα γυαλιά για να με κοιτάξει πάνω από αυτά

Και θα κόψει ένα κομμάτι από την χρωματιστή πλαστελίνη θα το τυλίξει σε μία μεταξωτή κλωστή που θα βγάλει από την τσέπη της ρόμπας του και θα το απιθώσει στα χέρια μου

Και θα μου πει να βάλω την πλαστελίνη κάτω από το μαξιλάρι μου

Μετά να αφαιρέσω όλα τα πράγματα από το δωμάτιο μου και να αφήσω μόνο το πιάνο και το κρεβάτι μου

Και θα μου συστήσει πριν κοιμηθώ να τρώω ένα κομμάτι σοκολάτα

Μετά να κλείνω τα μάτια μου και να χώνομαι κάτω από το πάπλωμα

Και όλα θα πάνε καλά

Θα τον πάρω να κλείσω ραντεβού για αύριο