Αθώωση Πρωτονοταρίου / Καρκάλο

Αναδημοσιεύεται από το site της "Ελευθεροτυπίας":

Αθώες έκρινε το Μονομελές Πρωτοδικείο Αθήνας τις δασκάλους Στέλλα Πρωτονοταρίου και Ντενάντα Καρκάλο, που κατηγορούνταν για παράνομη παραχώρηση σχολικού χώρου. Πιέσεις από την ηγεσία του υπουργείου Παιδείας για τη διακοπή των εξωσχολικών μαθημάτων παιδιών μεταναστών είπε ότι δέχθηκε ο μηνυτής.

Ο εισαγγελέας πρότεινε την απαλλαγή τους, τονίζοντας: "Δυστυχώς καλούμαι να υποστηρίξω ένα κατηγορητήριο το οποίο δεν υποστηρίζεται από πραγματικά περιστατικά. Δεν διακρίνω την ελάχιστη ένδειξη μη νομιμότητας της πράξης των δύο κατηγορουμένων. Σε βάρος του προσωπικού της χρόνου ξεκίνησε μια δραστηριότητα για τα παιδιά. Αν κάποιος διαχωρίζει τα παιδιά σε ελληνόπουλα και αλβανόπουλα είναι προσωπικό του πρόβλημα".

Η δίκη διεξήχθη σε μια αστυνομοκρατούμενη αίθουσα, καθώς ο μηνυτής και νυν διευθυντής του 132ου Δημοτικού Σχολείου δήλωσε ότι απειλείται η ζωή του.
"Μου έδωσαν προφορικές εντολές για τις όποιες δεν με κάλυψαν και βρέθηκα εκτεθειμένος. "Αν δεν μπορείς να μας διασφαλίσεις ότι θα καταργηθεί το πρόγραμμα, μπορεί να παραιτηθείς τώρα και να στείλουμε κάποιον άλλο στη θέση σου", μου είπαν. Έτσι, σταμάτησα τα μαθήματα και τώρα με θεωρούν φασίστα και ακροδεξιό", κατέθεσε ο μηνυτής Εμμ. Γιουτλάκης, επιχειρώντας να δικαιολογήσει τη διακοπή των εθελοντικών μαθημάτων.

Ο κ. Γιουτλάκης κατονόμασε τον πρώην γ.γ. του υπουργείου Παιδείας το 2007, Δημ. Πλατή. "Η εντολή μου δόθηκε στο όνομα της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ακολούθησα. Έκανα λάθος, έπρεπε να είχα παρατηθεί" δήλωσε.

Όσο για τις δύο κατηγορούμενες, ζήτησε την αθώωσή τους, σημειώνοντας πως "κανείς δεν ωφελήθηκε ούτε υπέστη βλάβη" από τα επίμαχα φροντιστηριακά μαθήματα.

Διαβάστε επίσης:

* Δασκάλα σε δίκη για μάθημα σε αλλοδαπούς

* Ασπίδα συμπαράστασης για τη φωτισμένη δασκάλα

* Αντικατέστησαν το Πάτερ Ημών με ποίημα του Γιάννη Ρίτσου, αλλά...

* Εθνικώς ευαίσθητα κάλαντα

______________________________________

Τα παιδιά της γης ρίχνουν ρίζες οι ρίζες πιάνουν βαθιά στα σωθικά ο μίσχος ψηλώνει να φτάσει τον ουρανό και ο ανθός θέλει νερό είτε το χώμα είναι κόκκινο είτε καστανό

Οι διεθνείς συμβάσεις και η σφραγίδα της υπογραφής δε σημαίνει οτι τα λόγια θα γίνουν πράξη. Και ένας χάρτης που μιλάει για τα δικαιώματα του παιδιού σχεδιασμένος σε μια κλειστή αίθουσα από μια μερίδα κουστουμαρισμένων επισήμων, δεν θα είναι τίποτα παραπάνω από ασπρόμαυρα ιδεογράμματα αν δεν βρεθούν ψυχές να τον φέρουν κάτω

Ένα πρόβλημα αντιμετωπίζεται όταν στηθεί στον τοίχο, μελετηθεί από την καλή κι απ' την ανάποδη, προταθούν λύσεις, σχεδιαστεί ρεαλιστικά η μέθοδος υλοποίησής τους, αφιερωθεί χρόνος, προσωπικό έργο και γίνουν θυσίες που κάποιες φορές προβλέπεις και άλλες όχι

Το έργο που ξεκίνησε η Στέλλα Πρωτονοταρίου και οι συνάδερφοί της ήταν έργο ανθρωποκεντρικό που γέννησε μια υγιή καθημερινότητα. Πρόλαβε να δει τα σύνορα μόνο μιας μεμονομένης γειτονιάς και τερματίστηκε βίαια στο όνομα άστοχων αφορμών και δηλητηριασμένων αιτιών.

Από αυτό το μικρό site καταγγέλουμε την κίνησή των όποιων εκπαιδευτικών φορέων πρωτοστάτησαν στην απομάκρυνση της κ. Πρωτονοταρίου από το σχολείο της Γκράβας και την μετατροπή της σε κατηγορούμενη για κάτι το οποίο ουδέποτε υπήρξε μη νόμιμο και κατακριτέο. Καταγγέλουμε την κίνηση ως έγκλημα κατά της ζωής, κατά της ελευθερίας, κατά της αξιοπρέπειας, κατά της ισότητας ευκαιριών, κατά του δικαιώματος να κάνεις σχέδια, κατά του δικαιώματος να έχεις όνειρα, κατά του δικαιώματος να είσαι άνθρωπος.

Και πιστεύουμε βαθιά οτι άνθρωποι φωτισμένοι υπήρξαν υπάρχουν και θα υπάρχουν σε πέισμα των καιρών σε πείσμα των αφορμών

Καλή τύχη

Παλαιότερη ανάρτηση σε αυτό το blog για τη Στέλλα Πρωτονοταρίου εδώ

Ο Ονειρολόγος

Εδώ και ένα χρόνο βλέπω εφιάλτες

Βλέπω τρομακτικούς σαν αυτόν που το διονυσάκι σκότωσε έναν τύπο και του έλιωσε το πρόσωπο και μετά εγώ προσπαθούσα να το φυγαδεύσω και το διονυσάκι δε συνεργαζόταν κι έλεγε "σιγά μωρέ του χρόνου" και τσακωθήκαμε

Και βλέπω και άλλους που κανείς δε σκοτώνει κανέναν αλλά η ατμόσφαιρα είναι σκοτεινή και βαριά και είναι ένα πλάτωμα σε ένα βουνό με λευκή άμμο σα σκόνη παντού ακόμα και πάνω από τη θάλασσα και όλοι είναι βουβοί και ανέκφραστοι και κινείται μόνο η σκόνη

Και αφού τα δω όλα αυτά ξυπνάω σαν από ύπνο εκατών χρόνων μοναξιάς και σκοταδιού

Γι αυτό αποφάσισα οτι χρειάζομαι κάποιον ειδικό

Ο ψυχολόγος θα μου πει για το υποσυνείδητο αλλά αυτά τα ξέρω, ο νευρολόγος θα που πει για το στρες αλλά αυτό είναι κάτι γνωστό, ο καρδιολόγος δεν θα έχει δουλειά με μένα, κι έτσι θα απευθυνθώ σε έναν ονειρολόγο

Ο ονειρολόγος θα έχει το ιατρείο του σε ένα μικρό δωματιάκι γεμάτο χρωματιστά μαλακά μαξιλάρια και κόκκινα μπαλόνια

Οι τοίχοι του θα είναι λευκοί το πάτωμα ξύλινο και θα υπάρχει μόνο μια ζωγραφιά που θα δείχνει ένα σπίτι σε ένα λιβάδι ζωγραφισμένο με κηρομπογιές σε χαρτί με γραμμές

Στη γωνία θα υπάρχει ένας νάνος με κόκκινο σκούφο που θα παίζει με δυο βαμβακένιες μπαγκέτες σε ένα μικρό μεταλλόφωνο

Ο ονειρολόγος θα κάθεται σε ένα μωβ πουφ στη μέση του δωματίου και θα έχει μπροστά του μία μεγάλη πορτοκαλί κούπα και 2 ματσάκια πλαστελίνη το ένα γκρι και το άλλο χρωματιστό

Στο δωμάτιο δε θα υπάρχει πουθενά οθόνη υπολογιστή και από το παράθυρο θα φαίνεται ένα λευκό σεντόνι που θα κυματίζει πιασμένο από 2 μανταλάκια σε ένα λεπτό σκοινί και από πίσω ουρανός και συννεφάκια άσπρα που θα φτιάχνουν ψαράκια και λουλούδια και το μόνο που θα ακούγεται θα είναι ησυχία

Και ο ονειρολόγος μιλώντας ήσυχα θα μου δώσει τη γκρι πλαστελίνη και θα μου ζητήσει να του φτιάξω με αυτήν τους εφιάλτες μου

Κι εγώ θα πλάσω όλα μου τα κακά όνειρα και θα του τα αφήσω στην παλάμη

Και αυτός αφού πιει μια μεγάλη γουλιά από την πορτοκαλί του κούπα θα μελετήσει προσεκτικά τα σχέδια μου και θα κατεβάσει τα γυαλιά για να με κοιτάξει πάνω από αυτά

Και θα κόψει ένα κομμάτι από την χρωματιστή πλαστελίνη θα το τυλίξει σε μία μεταξωτή κλωστή που θα βγάλει από την τσέπη της ρόμπας του και θα το απιθώσει στα χέρια μου

Και θα μου πει να βάλω την πλαστελίνη κάτω από το μαξιλάρι μου

Μετά να αφαιρέσω όλα τα πράγματα από το δωμάτιο μου και να αφήσω μόνο το πιάνο και το κρεβάτι μου

Και θα μου συστήσει πριν κοιμηθώ να τρώω ένα κομμάτι σοκολάτα

Μετά να κλείνω τα μάτια μου και να χώνομαι κάτω από το πάπλωμα

Και όλα θα πάνε καλά

Θα τον πάρω να κλείσω ραντεβού για αύριο

http://www.sendspace.com/file/4whtxs

Θυσία Σε Βρώμικο Βωμό

"Όχι ατύχημα ρε γαμώτο, δολοφονία έγινε. Τρύπησε το καμίνι , έγινε το μπαμ. Εγώ ήμουν γύρω στα 150 μ. μακρυά. Με το πρώτο μπαμ καταλάβαμε οτι η ζημιά ήταν εκεί. Τρέξαμε. Ρωτάω, 'Βγήκατε όλοι έξω;'. Μου λένε, 'Ψάχνουμε τον Κώστα'. Ο ένας συνάδελφος έψαχνε τον άλλο, αρπάζαμε φωτιά. Έβραζε κάτω ο τόπος, πατάγαμε, παίρναμε φωτιά, προσπαθούσαμε να σβήσουμε, να βρούμε φορτωτές να σπρώξουμε...Τους συναδέλφους ήδη τους είχαμε μαζέψει. Ψάχναμε να βρούμε κι άλλους που μες στον πανικό φύγανε και δεν τους βρίσκαμε. Μόλις σβήσαμε λίγο τη φωτιά και ήταν ανθρωπίνως δυνατό να ξαναπάμε στο σημείο, βρήκαμε τον ένα συνάδελφό μας νεκρό και τον άλλο να χαροπαλεύει. Σας εύχομαι να μη ζήσετε ποτέ στιγμή να ψάχνετε για έναν άνθρωπο νεκρό, ένα συνάδελφο που πριν μια ώρα είπες καλημέρα, ήπιες καφέ μαζί του"

Απανθρακώθηκαν ρε. Τους πήρε η λάβα. Εκεί κάτω από το φουγάρο που καπνίζει όλο το χρόνο όλη μέρα είτε παντρεύεσαι είτε πεθαίνεις. Στα καμίνια με τα 6 μέτρα ύψος και τα 12 διάμετρο και το μέσα τους στους 1600. Να πηγαίνεις χαράματα να γυρνάς βουτηγμένος στον μαύρο καπνό και μια μέρα να μη γυρίσεις καθόλου. Αν λέει ο εργάτης είναι σε κακή μέρα γιατί τσακώθηκε με τη γυναίκα του είναι πολύ εύκολο να γίνει το ατύχημα και πρέπει να ξέρεις οτι στην πρώτη γραμμή θα έχεις πάντα θύματα

Ωραία

Εμένα ρε αυτό δε μου λέει τίποτα

Εμένα μου μένει μόνο το οτι ο ένας από τους νεκρούς ήταν 25 χρονών και τον έκλαψαν μάνα και αδέρφια

Τα οποία θα πάρουν τη θέση του στο μεροκάματο

Και δεν μπορώ να καταλάβω πώς κοιμάστε τα βράδυα

Πώς δεν ξυπνάτε κάθιδροι μέσα στη νύχτα να ονειρεύεστε την κόλαση

Και ξέρεις η κόλαση δε διαφέρει πολύ από τα καμίνια τα οποία τρέφετε με εργάτες

Η μόνη διαφορά είναι οτι στα καμίνια εκτός από ανθρώπινες ζωές καίγονται και μέταλλα

"Για ένα μεροκάματο που το όνειρο σκοτώνει / Για ζωές κρεμασμένες πάνω σε σκαλωσιές"

8 νεκροί σε 7 χρόνια

50 στα 46 της λειτουργίας της

Α ρε Λάρκο αθάνατη

Όλους θα τους φας

Και μετά θα σβήσεις χορτασμένη να γιορτάσεις την αιωνιότητα

Αν δεν σε φάνε τελικά

Γιατί οι απεργίες του '77 μπορούν να γίνουν ξεσηκωμός του '09

Και όσο πάει ο καιρός καίει περισσότερο

Και πάγωσε η τσιμινιέρα, ε;

Να φοβάσαι

Να

φοβάσαι

Nefeli Walking Undercover @ Γυάλινο Μουσικό Θέατρο UPSTAGE, support στον J.Kriste / Master Of Disguise

Αυτή την Τρίτη 27/10 του μηδέν εννιά

Ώρα έναρξης 22.00

Είσοδος 10 ευρώ με ποτό

www.myspace.com/nefeliathens

www.myspace.com/jkristemasterofdisguise

ΥΓ Η συνέντευξη στο Τετράδιο: http://www.e-tetradio.gr/ar1772el_greekmyspacecom.html

Fourteen Songs Up From The Second Floor

http://rapidshare.com/files/288698781/gia_eliza.rar.html

1. The Veils - Talk down the girl

2. The Antlers - Epilogue
3. Mazzy Star - Into dust
4. Devics - Salty seas
5. Joe Hisaishi - The sixth station (spirited away ost)
6. Immanu El - Kosmonaut
7. Mark Lanegan - Resurrection song
8. Crippled Black Phoenix - Really, how'd it get this way
9. St Vincent - The neighbors
10. Immanu El - Panda
11. The Veils - Lavinia
12. PJ Harvey - Who will love me now

13. 16horsepower - Hutterite mile
14. Hope Sandoval - Charlotte